Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20713 K.2018/15067

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair bir karar olmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Kanun'un 108/2 maddesi gereğince sanığın adli sicil kaydında bulunan en ağır cezayı içeren Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/216 Esas, 2010/63 Karar sayılı ilamıyla verilip 22.02.2012 tarihinde kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararın tekerrüre esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince,