KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/3073 E., 2017/5251 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2017
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2016 tarihli ve 2016/232 esas,
2016/438 sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2016 tarihli ve 2016/805 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 08.03.2017 tarih ve 2017/1220 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.03.2017 tarih ve 2017/17039 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, mercii İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince, denetleme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 5-14. fıkralarındaki koşullarla sınırlı olup, sübut ve suç vasfı yönünden kararı inceleme yetkisinin bulunmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alındığında,
itiraz mercii İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince işin esası hakkında da inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşulların var olup olmadığı yönünden değerlendirme yapılarak itirazın reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/3073, K. 2017/5251, 26 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama