Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/3327 K.2018/26

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların suçlamaları kabul etmemeleri, mağdur ...'ın 24.11.2011 tarihli savcılık ifadesinde sanıkların kendisini dolandırdığına ve sanık ...'nin banyoda arkasından eliyle vurarak düşerek yaralanmasına neden olduğuna dair iddialarının soyut nitelikte olması, tanıkların olaylara ilişkin doğrudan bilgi ve görgülerinin bulunmaması,

adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 23.05.2012 tarihli raporda mağdur ...'da yaralanmanın geçirilmekte olan serebrovasküler atak sonucu ya da kendiliğinden düşmesi ile gelişebileceği gibi bir başkası tarafından itilmesi sonucu düşmesi ile de oluşabileceği ve bunlar arasında tıbben bir ayrıma gidilemediğinin belirtilmesi ve yine benzer şekilde Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 25.06.2014 tarihli raporunda mağdurun düşme olayının bir başkasının itmesi sonucu mu yoksa kişinin kendisinden kaynaklı bir nedenden mi meydana geldiği hususunun bilinemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, sanıkların mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların beraatine karar veren mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.