Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4663 K.2018/1839

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19/03/2013 tarih ve 2013/29 esas 2013/94 karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilerek, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerekirken, hapis cezası seçildikten sonra bu cezanın TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254. maddesinin 1.fıkrasında yapılan değişiklikle ilgili olarak; TCK'nin 86/2. maddesi yeni düzenleme ile uzlaşma kapsamına alınan bir madde olmayıp değişiklik öncesinde de uzlaşma kapsamında bir madde olduğundan katılanların ve sanığın soruşturma aşamasında uzlaşmayı kabul etmemeleri nedeniyle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.