Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/5093 K.2018/1786

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3.maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılmasının öngörülmesine göre, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak 1/4 oranında artırım yapılması suretiyle, sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2) Dosya kapsamına göre, sanıklar ile katılan arasında yaşanan kavgayı gören tanığın bulunmadığı ve taraf anlatımlarının oluşa ilişkin farklılık gösterdiği olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenmesinin mümkün olmaması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı ilamı uyarınca, bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararları da gözetilerek, şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,