Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/6823 K.2018/5428

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemine dair süre tutum dilekçesi içeriğinden, sanık müdafii sıfatıyla sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; 1) Sanık ... hakkında müşteki ...’i kasten yaralama, sanık ... hakkında müşteki ...’i kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında müşteki ...’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde, 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi uyarınca “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsamına girmeyen bir başka suçla işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın diğer temyiz dışı müşteki ...’i kasten yaralama suçundan esasen 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile açılması gerekirken, TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

her iki haliyle de silahla kasten yaralama eyleminin CMK'nin 253/3. maddesinin son cümlesi gereğince uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamenin 5237 sayılı TCK’nin 2 ve 7. maddeleri de uyarınca uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Müşteki ... hakkında Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 06/01/2014 tarihli raporunda; müştekinin yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığının belirtilmesi nedeniyle sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle temel cezasının TCK'nin 86/1. maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken, TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

3) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in aşamalarda değişmeyen inkar yönlü savunmaları, katılan sanıklar ... , ... ve ...'in beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın hakaret suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı halde, üzerine atılı hakaret suçundan beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,