Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8238 K.2018/2685

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/2) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/952 Esas 2013/258 Karar sayılı ilamının sanığın çocukken işlediği bir suça ilişkin olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış kişilerin işlediği suçların tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/736 Esas 2012/897 Karar sayılı ilamı ile basit yaralama suçu gereğince verilen hapisten çevrili 1500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,