Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8620 K.2018/3875

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz olduğu ve itiraz mercii tarafından bu konuda karar verildiği anlaşılmakla temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...’in mağdur ...’i 27.09.2012 ve 28.09.2012 tarihlerinde ayrı ayrı kasten yaralamasının, bağımsız iki ayrı suç oluşturacağı ve sanığın iki kez cezalandırılması yerine 5237 sayılı TCK'nin 43/3. maddesi uyarınca kasten yaralama suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilerek eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanıklar (1986 doğumlu) ... ve ... hakkında (1976 doğumlu) ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

a) Tanık ...’ın Savcılık beyanında "her ne kadar daha önce Emniyette vermiş olduğum beyanımda ve 29/09/2012 tarihli teşhis tutanağında beni sopayla darp eden ve 1976 doğumlu ... oğlu yeğenim ...'ı ... ismindeki şahsın bıçakla yaraladığını beyan etmiş isem de; bilincim tam yerinde değildi.

Sonradan beni darp eden şahsın ve yeğenim 1976 doğumlu ...'ı bıçakla yaralayan şahsın 1986 doğumlu, ... oğlu ... olduğunu anladım" ve kovuşturma aşamasında ise "1976 doğ. ...'ı yaralayan bana gösterdiğiniz 1986 doğ. ... ve ... değil" demiş olması, soruşturma aşamasında kendisini vuranı teşhis edemeyen mağdurun kovuşturma aşamasında "Kavga çıkınca ... bıçakla benim kasığıma vurdu yaralandım hakkında şikayetçiyim davaya katılmayı istiyorum Bana bıçakla vuranın ... olup olmadığından emin olmadığımı söylemiştim ama en yakınımda o vardı.

Başka kimseyle temasım olmadı ", ...'in olduğu oturumda ise "Benim şu anda duruşma salonunda bulunan ... ile olay sırasında temasa girdim ancak elinde bıçak görmedim. Yanında tanımadığım esmer kişinin elinde de bıçak görmedim. Kasığıma kim bıçakla vurdu bilemiyorum" ve "Beni kasığımdan bıçaklayan 1986 doğ. ... ve ... değildir. Onları görmedim. Daha uzaktalardı.

Yanımda olanlar esmer, ince bıyıklı olan şahıs ile ...'dur, ayrıca soruşturma aşamasında dosya içinde bulunan nüfus cüzdan fotokopilerindeki fotoğraflar bana gösterildi. Bu fotoğraftaki kişilerin hiçbirisi bana bıçak ile vuran değildir. Benim iki kişi ile yani ... ile ismini bilmediğim esmer ince bıyıklı kişi ile temasım oldu.

Bana vuranlar ... ve ... değil" şeklinde beyanda bulunması ve aldırılan adli rapor diagramında pelvik bölgede tek bir yaralanma bulgusunun işaretlemiş olması karşısında mağdurun yaralanmasının ne suretle meydana geldiği açıklığa kavuşturulup, sanıkların eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve yakını olan (1976 doğumlu) ...’ı yaralayan kişiyi tarif eden tanık ...’a her ne kadar tanıklıktan çekinme hakkı kullandırılmışsa da 5271 sayılı CMK'nin 48. maddesinde düzenlenen, çekinme hakkının tanığın oğlu ... açısından sözkonusu olabileceği ve tanığın oğlu ...’le aynı grupta yer alan (1976 doğumlu) ...’ın yaralanmasına ilişkin olarak tanıklığına başvurulmasında ve sanıklar (1986 doğumlu) ... ve ...’u bu tanığa duruşmada teşhis ettirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,