Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8717 K.2018/3318

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...'yü kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz isteklerinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdurlar ... ile ...’i kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, sanıkların mağdur ...'in işletmeciliğini yaptığı, diğer mağdurların da müzisyen olarak çalıştıkları barda alkol aldıkları sırada kendilerinin sebep olduğu bir tartışmanın başladığı, bu tartışma sırasında önce sanıkların masa üzerindeki bardak ve eşyaları atmak suretiyle mağdur Akif'i yaraladıkları, ardından sanık ...'in, durumdan haberdar olup işyerine gelen mağdur ...'i bıçakla yaraladığı olayda, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle sanıklara eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.