Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8914 K.2018/5096

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan sanık ...'nin temyiz isteğinin sanık sıfatıyla kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu; o yer Cumhuriyet savcısının ise her iki sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü de temyiz ettiği, sanık ... yönünden lehe, sanık ... yönünden aleyhe temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Aynı koğuşta tutuklu/hükümlü olarak bulunan sanıklar arasında önceye dayalı sebebi tam olarak bilinmeyen anlaşmazlık bulunduğu, olay günü öğle yemeğinden önce tartıştıkları, tanık ....'ın mahkemedeki anlatımlarına göre sanık ...'in, sanık ...'ın üzerine yürüdüğü, koğuştakilerin araya girmesi ile olayın büyümeden kapandığı, aynı gün bir süre sonra sanık ... ve tanık .... sohbet ederken, sanık ...'ın eşyalarını topladığı sırada ....'ın aniden elindeki jiletle ....'e saldırarak yüzünde birden fazla kesi olacak ve sabit iz kalacak şekilde yaraladığı,

araya girenlerce tarafların aşağıya indirildikleri, burada yüzünün kanadığını gören sanık ...'in eline geçirdiği çekpas sopası ile sanık ...'ın başına birden fazla kez vurarak ....'ın da yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, olay öncesinde sanık ...'in tahrik oluşturan davranışları da dikkate alınarak sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması yeterli iken, koşulları oluşmadığı halde yazılı şekilde (1/3) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve yine oluşa ve tüm dosya içeriğine göre,

kavga anında önce ....'ın jiletle ....'i yaralamasının ardından ....'in çekpas sapı ile ....'a saldırdığı da dikkate alındığında, sanık ... lehine haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut da dikkate alınarak hakkaniyete uygun makul bir oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2) Sanıkların adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen mahkumiyet kararlarının, suç tarihinden sonra kesinleşmeleri nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanıkların tekerrüre esas olabilecek başka bir ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanıklar hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,