Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8935 K.2018/3411

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık ve mağdurun olaydan yaklaşık bir yıl önce kavga ettikleri için husumetli oldukları, olay günü karşılaştıklarında aralarında yeniden yaşanan kavgada sanığın mağduru bıçakla vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, olayın başlangıcına dair bilgisi olan görgü tanığı bulunmadığından ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının tespit edilememesi nedeniyle şüpheli kalan bu durumun sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanmasını gerektirdiği halde, bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

2) Sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek cezalandırılmasına rağmen bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,