Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/9325 K.2018/4403

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın yüzde sabit ize neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olmasında çelişki olmadığı, yüzde sabit iz ve basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilememe durumlarının farklı iki kavram olduğu kabul edilmişse de; Adli Tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müşteki hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 19.06.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden müştekinin yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden Adli Tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Kolluk tutanaklarına göre suç tarihi 04.01.2014 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 04.01.2013 olarak gösterilmesi,

3) Sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinde göre indirim yapılırken sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası” olarak hesaplanması sureti ile, sanık hakkında eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,