Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/10691 K.2019/6422

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın, katılanı TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan taş ile yaraladığının, katılan ve tanık beyanları ile katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapordan anlaşılması karşında, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın adli sicil kaydında 3 aydan fazla hürriyeti bağlayıcı kasıtlı suçtan sabıkasının bulunmaması karşısında, mahkemece ''sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde ve sanık hakkında hükmolunan cezanın türü itibariyle'' şeklinde yasal ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3) Sanığın tekerrüre esas alınan Gediz Sulh Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarih, 2010/282 Esas ve 2010/330 Karar sayılı ilamı ile verilen adli para cezasına ilişkin önceki mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,