Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/10826 K.2019/6051

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müştekinin aşamalarda değişmeyen şekilde “sanıkla aralarında bir sebepten tartışma çıktığını, birbirlerini iteklediklerini, tartışma sırasında sanığın kol saatinin çarpması sonucu burnundan yaralandığını” beyan etmesi, 24.11.2014 tarihli kolluk tutanağına göre olayın hemen ardından olay yerine gelen polis memurlarına müştekinin “sanık ... ile tartıştık, ... bana yumruk attı, diğer güvenlik görevlisi ... de ona yardım etti” şeklinde anlatımda bulunduğunun tespit edilmesi karşısında,

Sanık ... ve mahkemeye bildirdiği tanığı ...’nin mahkeme aşamasında ortaya attıkları “mağdurun sopa ile saldırması nedeniyle sanığın mağduru engellemek istediği sırada kol saatinin çarpması ile söz konusu yaralanmanın meydana geldiğine” dair anlatımlarının dosya ile uyumlu olmadığı,

Sanığın tartışma ve kavga ortamında müştekinin vücut bütünlüğüne yönelen eyleminin burunda hafif (1.) derece kemik kırığına neden olduğu, kasten yaralama suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde hataya düşülerek, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden CMK'nin 223/2-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,