Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/1170 K.2018/15845

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz süresinin kararın tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren başlayacağının bildirilmesi nedeniyle yanılgıya sebep olunduğundan, sanık ... hakkındaki temyiz talebinin reddine ilişkin 04.11.2015 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/325 Esas - 2011/12 Karar sayılı mahkumiyet hükmü ve sanık ...’in tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 02.07.2011 tarihinde infaz edilen Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1847 Esas - 2009/759 Karar sayılı mahkumiyet hükmü olup, sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan bu ilamların kararda gösterilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.02.2013 tarih ve 2012/13-1438 Esas - 2013/53 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere infaz aşamasında gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrir olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı kısıtlar biçimde (1 yıl) denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,