KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/11841 E., 2019/8235 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Müşteki ...'ın açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması, 2) Aynı yer yargı çevresi içerisindeki ceza infaz kurumlarında, başka suçtan hükümlü ve tutuklu olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulmaları yönünde bir istemleri de bulunmayan sanıkların, 08.10.2015 tarihli celsede hazır edilmeden yokluklarında mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılması,
3) Sanıklar hakkında, Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.06.2010 tarih ve 2009/85 Esas, 2010/604 Karar sayılı ilamla hükümlülüklerine, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, hükümlerin kesinleşmesinden sonra kasıtlı yeni bir suç işlemeleri nedeniyle mahkemesine yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuş ise de, temyize, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu,
bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilmek suretiyle Anayasanın 141/3 ve CMK'nin 34. ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/11841, K. 2019/8235, 15 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama