Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/12230 K.2019/1331

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35, 43/2 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2017/192 Esas, 2018/22 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 28.11.2018 tarih ve 2018/15061 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2018 tarih ve 2018/98191 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde yer alan “(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır.

(Ek cümle: 29/6/2005 - 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır. (2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz.(l)” şeklindeki düzenlemeye nazaran, dosya kapsamına göre sanığın suç tarihinde mağdurlar ... ve ...'ya karşı gerçekleştirdiği kasten yaralamaya teşebbüs eylemlerinin ayrı suç teşkil edeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/2. maddesindeki zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.