Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/1735 K.2018/17513

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli Tıp uygulamalarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirebilme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren altı aylık bir sürenin geçmesi gerektiği gözetilmeden bu kurala uyulmadan alınan 18.02.2014 tarihli rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2) Sanıkların katılanı silahtan sayılan sandalye ile sabit ize neden olacak şekilde yaraladıklarına dair iddia ve kabul karşısında; TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri ile belirlenen cezanın TCK'nin 87/1-c maddesi ile 1 kat arttırılması, bulunan ceza 5 yıldan az ise sanıklara ek savunma verilerek cezanın TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği olayda, Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,