Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3465 K.2018/18344

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan cezada, sanığın aşamalardaki ısrarlı beyanı ve... kapalı ceza infaz kurumu müdüriyetine yazdığı 22.01.2015 tarihli dilekçesinin içeriği de göz önüne alınarak, sanığın tesadüf sonucu katılanın anlatımlarındaki takip ederek kaçırmayı planladığı kadının eski eşi olan ... ve kadının çocuğu diye bahsedilen... in kendi oğlu olduğunu anlaması üzerine sinirlenerek yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında üzerine atılı kasten yaralama eyleminin tarihi 22.01.2015 olmasına karşın iddianame ve gerekçeli karar kapsamında 22.01.2014 olarak gösterilmesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,