Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3910 K.2018/17705

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanığın, şikayetçiyi yaşamsal tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gözetilerek ve sonuca etkili olacak şekilde temel ceza tayininde, TCK'nin 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Şikayetçinin, sanığın çalıştığı birahanede alkol aldığı sırada "böyle mekan ancak kerhanede bulunur" şeklinde hakaret içerikli sözler söylemesi sonucu çıkan kavgada sanığın şikayetçiyi yaraladığı olayda, TCK'nin 29. maddesine göre yapılacak haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde olması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak indirim yapılması,

4) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren.... Ceza Mahkemesinin 2007/32 Esas-2007/387 Karar sayılı ilamındaki 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, hapisten çevrilmiş 3.000 TL adli para cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,