Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/4505 K.2018/12149

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanığın eylemi sonucu, mağdurun kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, suç tarihi dikkate alınarak 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi hükmü uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun ile değişikliğinden önceki ve sonraki haline göre denetime olanak verecek şekilde, ayrı ayrı somut olaya dair uygulanması hükmün gerekçesinde gösterilip, lehe yasa karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de;

2) Sanık hakkında, Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2008 tarih, 2007/14 Esas, 2008/76 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 62 maddeleri gereğince verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından 30.11.2011 tarih ve 2010/4931 Esas - 2011/20254 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de. Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas-2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiklerinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

4) Tarafların karşılıklı kavganın meydana geldiği olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

5) Kemik kırığı nedeniyle artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi yerine 86/3. maddesi olarak gösterilmesi,

6) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,