Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/4990 K.2019/3413

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların tüm aşamalarda istikrarlı şekilde, müştekinin kendilerine küfür etmesi nedeniyle kasten yaraladıklarını ikrar etmekle birlikte, parasını almadıklarını savundukları, hakkındaki beraat kararı temyize gelmeyen sanık ...'ın da benzer anlatımlarının olduğu, müştekinin olay günü üzerinde 1.720 TL ve 200 dolar bulunduğunu, gazinoda 500 TL harcadığını, kalan 1.050 TL ve 200 dolar parasının ise yağmalandığını iddia ettiği, ancak müştekinin olay günü eğlenmeye gittiği gazinodan temin edilen adisyon fişlerine göre, olay günü 775 TL harcadığının anlaşıldığı,

buna göre üzerinde 945 TL kadar para olabileceği, müştekinin bu yöndeki beyanın dosya içeriği ile uyumlu olmadığı, taksi ücreti hususunda asıl anlaşmazlığın müşteki ile beraat eden sanık ... arasında olduğu, diğer sanıklar...ve ...'ın, müştekinin parasını almaları için sebep bulunmadığı, kamera görüntülerinin olay anını göstermediği, olaya ilişkin doğrudan görgüye dayalı bilgi sahibi olan tanığın da bulunmadığı anlaşılmakla, eylemin nitelikli yağma suçunu oluşturduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından,

şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek sanıkların eyleminin basit yaralama suçu olarak vasıflandırılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sonunda, sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturmayıp, TCK'nin 86/2, 29. maddeleri gereğince basit yaralama suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, sanıkların üzerine atılı suçun uzlaşmaya tabi hale geldiği ancak; aşamalarda sanıklar ve müştekiye uzlaşmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254.maddeleri gereğince sanıklar ve müşteki arasında uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,