Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/5361 K.2018/18447

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair....5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2017 tarihli ve 2016/121 Esas, 2017/717 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.07.2018 tarih ve 2018/2564 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2018 tarih ve 2018/63599 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Müşteki.... 'e yönelik tehdit ve mala zarar verme suçları ile müştekinin oğlu .... yönelik yaralama suçuna ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmamış ise de, bu hususun dava zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde giderilebilecek bir eksiklik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, gerekçeli kararda müştekinin Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 03.02.2016 gün ve 2016/590 sayılı rapor ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığından bahisle sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmiş ise de, dosya incelendiğinde sanığın mahkumiyetine esas alınan raporun müşteki .... 'e ait olmadığı, müştekinin oğlu olan.... e ait olduğunun anlaşıldığı, dosya içerisinde müştekiye ait hükme esas alınan rapordan başka bir raporun mevcut olmadığı,

müşteki.... 'in yaralanmasına yönelik anılan olayda herhangi bir eylemin gerçekleştirilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.