Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/6210 K.2018/19533

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c 87/1-son maddeleri uyarınca, cezasının 5 yıldan az olamayacağı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesi gereğince istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesi yerine 87/1-3 son olarak hatalı gösterilmesi,

3) Sanık hakkında, ilk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının belirlenememesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi de dikkate alınarak asgari oranında (1/4) indirim yapılması yerine yazılı şekilde (2/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

4) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,