Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/7040 K.2019/2300

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanığın, ailevi nedenlerden tartıştığı mağdur eşini evlerinin salonunda darp etmeye başladığı, balkona kaçan mağdurun peşinden giderek darp etmeye devam ettiği, yumrukla yüzüne vurarak mağdurun balkondan düşmesi neticesinde sağ ayak parmağında 1. derecede kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına neden olan olayda, mağduru doğrudan kastla yaraladığı halde, uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca olası kast nedeniyle cezasından indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,