KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/7659 E., 2019/3600 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
356 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Suça sürüklenen çocuk ...'un müştekiler..., ... ve ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, katılan ...'u kasten yaralamaya azmettirme ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3) Suça sürüklenen çocuk ...'un katılan ...'u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 12 ay hapis cezasına TCK'nin 31/3. maddesinden (1/3) oranında indirim uygulandığında, 3 yıl 4 ay yerine hesap hatası yapılarak 2 yıl 16 ay hapis cezası verilmesi, bu cezanın TCK'nin 62. maddesinden (1/6) oranında indirilmesi ile ''2 yıl 9 ay 10 gün'' hapis cezası yerine, 1 yıl 21 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/7659, K. 2019/3600, 21 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama