Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/8055 K.2019/3246

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde müştekiye saldırdıkları, sanık ...'in bıçakla, diğer sanık ...'ın ise sopayla vurmak suretiyle mağduru kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladıkları anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 37. maddesi gereğince iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanık ...'in de sanık ... gibi 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3. maddelerine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas-

2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,