Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/8090 K.2019/243

Kasten yaralama suçundan sanık Buğra Boran’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine dair Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/452 Esas, 2013/781 sayılı kararını müteakip, aynı eylem nedeni ile açılan mükerrer dava sonucunda adı geçen sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3 ve 62/2. maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2014 tarihli ve 2013/524 Esas,

2014/229 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.11.2018 tarih ve 2018/12112 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2018 tarih ve 2018/94266 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanığın, kasten yaralama suçundan dolayı yapılan yargılaması sonucunda, Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/452 Esas, 2013/781 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verilmiş olunması karşısında, sanığın aynı eylemi sebebiyle Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2013 tarihli ve 2013/5199 soruşturma, 2013/7099 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın,

5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: