Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/8366 K.2019/5368

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanığa dayısı ... aracılığıyla 27.02.2009 tarihinde tebliğ edildiği -tebligattan haberdar olunmadığına ilişkin iddiada bulunmaması gözetildiğinde usule uygun olduğu kabul edilerek-7 günlük itiraz süresinin 06.03.2009 tarihinde dolduğu ve kararın kesinleştiği, hükmün 09.03.2009 tarihinde kesinleştirilmesinin aleyhe yorumlanamayacağı, ihbara konu Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/296 Esas - 2014/519 Karar sayılı ilamındaki suç tarihinin ise 09.03.2014 olduğu,

5271 sayılı CMK'nin 231/8. madde ve fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresinin ihbara konu suçun işlendiği tarihten önce dolduğu anlaşıldığından bu ihbara dayanarak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği, ancak Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ihbar yazısı ve ekindeki belgeden, 15.02.2014 suç tarihli Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli ve 2014/1245 Esas - 2015/634 Karar sayılı ilamı ile katılan ...'e karşı tehdit suçundan TCK'nin 106/1-1, 62, 51 maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası ve hakaret suçundan TCK'nin 125/1, 125/4, 62,

52 maddesi gereğince 1740 TL adli para cezası, katılan Cihan'a karşı hakaret suçundan TCK’nin 125/2, 125/1, 62, 52 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, tehdit suçu yönünden dosyanın temyiz edildiği anlaşılmakla, söz konusu ihbar nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Düzenlenen iddianamede, sanık hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan dava açıldığı, hükümde sanığın müşteki ...'ı kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen gerekçede mağdur ...'yı kasten yaraladığından bahsedilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

3)Taraflar arasında meydana gelen kavgada, sanığın da müşteki tarafından yaralandığı anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4)Gerekçeli karar başlığında müştekinin ... yerine ... olarak gösterilmesi,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,