Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/9200 K.2019/2607

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdura karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafinin temyiz isteminin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Aynı yargılama kapsamında, sanık hakkında mağdura karşı yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, sanığın üzerine atılı tüm suçlardan beraat etmediği ve bu nedenle beraatine karar verilen hakaret suçu yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacağı anlaşılmakla, vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesinde yazılı basit yaralama suçunun kovuşturulmasının şikayet koşuluna tabi olduğu, hükmün açıklandığı celse olan 13.10.2015 tarihli duruşmada mağdurun şikayetçi olmadığını belirttiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 73/4. ve CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,