Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/971 K.2018/19463

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yapılan itirazın Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/456 Değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

1) Dosya kapsamına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-b. maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı; her ne kadar sanık ve katılana soruşturma aşamasında uzlaştırma teklifinde bulunulmuş ve bu teklif katılan tarafça kabul edilmemiş ise de, TCK'nin 86/2, 86/3-b maddeleri kapsamında kalan kasten yaralama suçunun uzlaştırmaya tabi olmadığı dolayısıyla soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma işleminin geçersiz olduğu,

kovuşturma aşamasında sanığa yüklenen yaralama fiilinin TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit nitelikte kasten yaralama suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesine göre öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,