Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/10096 K.2019/20037

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Müştekinin yaralanmasına ilişkin Metris 2 nolu Kurum Tabipliğinin 29.09.2014 tarihli geçici raporunda müştekinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, 20.10.2014 tarihli Aile Hekimi tarafından düzenlenen kesin raporda ise müştekinin yaralanmasının basit tıbbi müdahele ile giderilebilip giderilemeyeceğine ilişkin bir ibare bulunmadığı, bu haliyle raporların hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, müştekinin tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek,

özellikle söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilebilip giderilemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,