Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12269 K.2020/401

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, karşılıklı hakaret ve yaralama suçlarının işlendiği olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

2) Dairemizin 30.03.2016 tarih, 2016/3450 Esas -2016/7961 Karar sayılı bozma ilamında, söz konusu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtildiği halde; bozma ilamından önce ihbar üzerine açıklanan hükümde, sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği gözetilmeden, bozma sonrası sanık hakkında hapis cezasına hükmolunması suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,