Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12303 K.2019/13958

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında ...’ı yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm kesin nitelikte bulunduğundan sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında ... ve ...’ı yaralama eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemenin “mağdurlardan kaynaklanan tahrikin derecesi, sanığın saldırıya uğradığının açıklığı” gerekçesiyle TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin (1/3) oranında uygulanmasının hakkaniyete uygun olacağına dair takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın, ...'in işlettiği "..." adlı işyerinde çalıştığı, katılan ...'ın da bu işyerine komşu "..." isimli işyerini işlettiği, iki işyeri sahip ve çalışanları arasında rekabete dayalı anlaşmazlık bulunduğu, olay günü bu anlaşmazlıktan kaynaklanan tartışmanın iki grup arasında kavgaya dönüştüğü, bu kavga sırasında sanık ...'ın bıçakla katılan ...'ı sol bacağından sol popliteal arter ve ven kesisi nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde, katılan ...'ı belinden ve saçlı deriden hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda,

sanık ile mağdurlar arasında öldürmeyi gerektirecek önceye dayalı bir husumet bulunmaması, ani gelişen kavga ortamında sanığın bıçağı hedef gözetmeden rastgele savurması, mağdurlardaki yara sayısı ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından, sanığın her iki mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis öngören TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve kullanılan silahın etki derecesi göz önünde bulundurularak,

TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkeside gözönüne alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,