Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12443 K.2019/20491

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.11.2013 tarihli 2012/906 Esas - 2013/763 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan "3000 TL" adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ve yine tekerrüre esas sabıkası olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50. , 51. ve 5271 sayılı CMK'nin 231. maddelerine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme hükümleri ile seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ve mağdurun karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal nedeni ile sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,