Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/12832 K.2019/12810

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a-son, 29/1, 52/2 ve 62. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/212 Esas, 2018/498 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin itiraz mercii İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2019 tarihli ve 2019/157 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.04.2019 tarihli ve 2019/3951 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2019 tarihli ve 2019/46087 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şeklî olarak değil, hem maddî olay, hem de hukukî yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alınarak yapılan değerlendirmede;

Dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının alındığı İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2018 tarihli ilk celsesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin muvafakatının bulunmadığını beyan etmiş ise de, aynı tarihli ve duruşmadan sonra Mahkemeye sunmuş olduğu dilekçesinde beyanının yanlış anlaşıldığını ve hakkında öncelikle beraat kararı verilmesini, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvakatının bulunduğunu belirttiği, Mahkemece sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmama gerekçesinin de belirtilmediği,

bu hususa dair olumlu yahut olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’nin, İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/212 Esas, 2018/498 Karar sayılı kararı ile kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a-son, 29/1, 52/2 ve 62. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, miktar itibariyle kesin olarak karar verildiği,

sanığın 24.12.2018 tarihli dilekçesi ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden değerlendirme yapılmaması nedeniyle hükümde düzeltme yapılması talebi ile mahkemesine müracaat etmesi üzerine mahkemesince talebin itiraz mercii olan İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, itiraz merciinin 16.01.2019 tarihli ve 2019/157 değişik iş sayılı kararı ile “İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarih 2018/212 esas 2018/498 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararına sanık tarafından yapılan İTİRAZIN REDDİNE” karar verildiği anlaşılmış ise de;

Sanık hakkında kesin adli para cezasına dair İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/212 Esas, 2018/498 Karar sayılı hükmünün itiraz yasa yoluna tabi olmamasına rağmen itiraz merciince verilen kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’nin, İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/212 Esas, 2018/498 Karar sayılı kararında sonuç olarak 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, sanığın 24.12.2018 tarihli dilekçesi ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden değerlendirme yapılmaması nedeniyle talepte bulunmuş olmasına göre.