Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13102 K.2019/20705

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın soruşturma aşamasında dinlenen kardeşlerinin sanığın psikolojik rahatsızlığı olduğunu ve anlattıklarının hayal ürünü olduğunu beyan etmeleri ve uyaptan yapılan kontrolde Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.06.2018 tarihli 2018/739 Esas- 2018/1391 Karar sayılı kararı ile akıl hastalığı nedeniyle vesayet altına alınmasına karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Sanığın olay öncesinde mağdurun kendisini ölümle tehdit ettiğini ve kendisine saldırdığını savunması ve bu savunmanın aksinin kanıtlanmaması nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,