Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13194 K.2020/2318

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin Uyap kayıtlarına göre 28.01.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinde, müvekkili hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşıldığından bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

1)Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilip, 28.01.2016 tarihinde tefhim olunan hükme karşı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte olan CMUK'un 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 08.02.2016 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararı uyarınca sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında ve görevsizlik kararında 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi gösterilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,