Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13271 K.2019/21189

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın katılan ...'e karşı işlediği kasten yaralama suçu açısından yapılan incelemede, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, katılanın oturduğu sitede özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmakla; özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesi de dikkate alınarak sanığın yukarıda açıklanan koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak TCK'nin 86/3-d. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre; sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olduğu ve soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,