Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13457 K.2019/16014

...’nu kasten basit yaralama suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca 600 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2011 tarihli ve 2010/1330 Esas, 2011/1284 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 07.01.2019 tarihli ve 2018/11691 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2019 tarihli ve 2019/3184 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/5. maddesindeki "Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklindeki düzenlemesi nazara alındığında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulan sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâlleri bulunmayan kasten yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayağı gözetilmeden, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında,

2) Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30/11/2010 tarihli iddianamede, sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi polis memuru ...'nu yaralama eylemlerinden kamu davası açılmamasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, haklarında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen aynı kanunun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: