Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13611 K.2019/21282

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, aynı tarihte, mağdur ...’e yönelik, av tüfeği ile yaralama ve halatla araca bağlayıp sürükleme şeklinde farklı iki kasten yaralama suçunu işlediği ve fakat sanık hakkında bir tek kasten yaralama eyleminden (av tüfeği ile) kamu davası açıldığı ve hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de hakkında dava açılmayan eylem yönünden, zamanaşımı süresince her zaman kamu davası açılması ve hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin “Kasten Yaralama” ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin “Kasten Yaralama” ve “Tehdit” suçları ile sınırlı olduğunun tespiti ile yapılan incelemede,

1) Sanık hakkında “Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanığın ateşli silahla mağdura birden fazla kez ateş ettiği olayda, Adli Tıp Kurumu Nevşehir Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 06/07/2015 tarihli rapora göre, "Sol kol ve önkolda çok sayıda göğüs ön duvarda 2 adet, karın ön kısımda çok sayıda saçma izi olduğu, toraks içinde sol lingulada 1x1,5 cm.'lik yabancı materyal mevcut, bir tanesi göğüs boşluğuna nafiz saçma tanesi yaralanması” bulunduğunun ve mevcut yaralanmanın mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçu elverişli ateşli silahla işlemesi, birden fazla kez ateş etmesi, yaraların yeri ve niteliği de dikkate alınarak,

sanığın mağdura yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Sanığın, kızı olan mağduru, av tüfeği ile yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de gözetilerek, TCK'nin 86/1. maddesi gereği temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Sanığın, kızı olan mağduru 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan av tüfeği ile hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralaması nedeniyle sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddeleri uyarınca verilen cezasının, TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasından az olamayacağı gözetilmeksizin, 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

d) Mağdur ...’in talimat yolu ile Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesince beyanının tespit edildiği 27/08/2015 tarihli duruşmada babası olan sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, yerel mahkemece 15/09/2015 tarihli celsede mağdurun “katılan” sıfatıyla kamu davasına kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı CMK’nin 237. maddesinin ihlali,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanık hakkında “Tehdit” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı tehdit suçunu kabul etmediği, tehdit eylemlerine ilişkin bilgi sahibi tanığın da bulunmadığı olayda, müştekinin soyut iddiası dışında, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,