Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13724 K.2019/20076

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden müşteki sıfatıyla sanık ... hakkında verilen hakaret suçundan kurulan beraat ve kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümleri de temyiz ettiği ve müşteki ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanında sanık hakkında şikayetçi olduğu, kovuşturma aşamasında ise müşteki sıfatıyla 5271 sayılı CMK’nin 234. maddesindeki hakları hatırlatılmaksızın sanık sıfatıyla beyanının alındığı, müşteki vekilinin kararı temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşıldığından, müşteki ...'un CMK'nin 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince kamu davasına katılma talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için, sanığın üzerine atılı tüm suçlardan beraat etmesi gerektiği, sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü verildiği, bu itibarla sanığın bu suç yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacağı göz önünde bulundurulduğunda, mahalli mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için, sanığın üzerine atılı tüm suçlardan beraat etmesi gerektiği, sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü verildiği, bu itibarla sanığın bu suç yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacağı göz önünde bulundurulduğunda, mahalli mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, kardeşine yönelen haksız saldırıları savuşturmak amaçlı ve saldırıyla orantılı eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru savunma sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde CMK'nin 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “223/3-c maddesi gereğince müşteki sanığa CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” kısmının çıkarılması, yerine “5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraatine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b) Sanıkların katılana karşı sopalar ile gerçekleştirdikleri eylemleri neticesinde, katılanın yüzünde sabit ize ve vücudunda kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Katılanın yüzünde sabit ize ve vücudunda kemik kırığına neden olacak nitelikte şekilde yaralandığı olayda, sanıklar hakkında daha ağır netice olan yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralamadan dolayı 5237 sayılı TCK’nin 86/1,86/3-e, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, yaralanma sırasında kemik kırığı da meydana geldiğinden ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi gereğince cezaların arttırılması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

5) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesinde “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” hükmü düzenlendiği, Manyas Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/06/2015 tarihli ve 2015/133 Esas sayılı iddianamede suçun nitelendirilmesinde hakaret, sevk maddesinde TCK’nin 125/1 maddesi yazılmış ise de sanığın katılana karşı hakaret suçunu işlediğine dair bir anlatım bulunmadığı, anlatılış tarzına göre sanığın katılana karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı anlaşıldığından tebliğnamenin (2) nolu görüşüne iştirak edilmemiştir.

a) Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda, sanığa iddianame okunup hakları hatırlatılarak savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın yöntemine uygun şekilde savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147. ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

b) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamenin sevk maddeleri arasında gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35. maddelerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre,

c) Mahkemece sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığının kabul edilmesine rağmen, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde CMK'nin 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

6) Sanıklar ... hakkında katılan ...’a karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesinde “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” hükmü düzenlendiği, Manyas Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/06/2015 tarihli ve 2015/133 Esas sayılı iddianamede suçun nitelendirilmesinde hakaret, sevk maddesinde TCK’nin 125/1 maddesi yazılmış ise de anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen hakaret suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,