KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/13774 E., 2019/17228 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2019
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Katılan ...’yi kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/3, 29, 62/1, 50 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir (Kapatılan) 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2006 tarihli ve 2006/255 Esas, 2006/692 Karar sayılı kararının Dairemizin 17.01.2011 tarihli ve 2008/13275 Esas, 2011/2 Karar sayılı ilâmı ile onanmasını müteakip, onama kararına yapılan itirazın kabulü ile onama kararının kaldırılmasına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2011 tarihli ve 2011/3-244 Esas,
2011/282 Karar sayılı kararı sonrasında yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/3, 29 ve 62. maddeleri gereğince ve önceki hükmün kazanılmış hak teşkil ettiğinden bahisle 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2012 tarihli ve 2012/1856 Esas, 2012/1760 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 22.07.2019 tarihli ve 2019/6970 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2019 tarihli ve 2019/80568 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, İzmir (Kapatılan) 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2006 tarihli ve 2006/255 Esas, 2006/692 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine sanık lehine bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 4.500,00 Türk lirası adlî para cezasının sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/13774, K. 2019/17228, 30 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama