Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14059 K.2019/19056

Basit yaralama suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52. maddeleri gereği 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2019/180 Esas, 2019/181 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18.09.2019 tarihli ve 2019/8653 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2019 tarihli ve 2019/92784 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine yüklenen suçu 25.10.2018 tarihinde işlediği, adli sicil kaydında görülen Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/388 Esas, 2018/487 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleşme tarihinin 28.12.2018 olduğu, bu sebeple anılan kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkındaki 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiğinden söz edildiği, sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 18.12.2018 tarihinde kesinleştiği, inceleme konusu suç nedeniyle 19.03.2019 tarihinde karar verilirken sanığın hakkında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunduğundan 6545 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesinin 2. cümlesindeki “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklindeki düzenlemeye göre; mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.