Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14578 K.2019/21933

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren yaralama suçundan yargılanan sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden; talimat yoluyla sorgusunun yapılması ve yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılması,

2) Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı aynı zamanda hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezasına TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince 1 kat artırım yapılarak 2 yıl 30 ay hapis cezası belirlendikten sonra 87/1-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkarılması gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezası tayin edilmesi,