Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15004 K.2019/20855

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.07.2010 tarihli ve 2009/112 Esas, 2010/585 Karar sayılı kararının 09.11.2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 29.06.2012 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına,

5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesine göre ertelenmesine ilişkin Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli ve 2009/112 Esas, 2010/585 Karar sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.10.2019 tarihli ve 2019/9377 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2019 tarihli ve 2019/96978 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, önceki hükümde sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde,

açıklanan hükümde adli para cezasına hükmedilmeyip, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ise cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.