Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15447 K.2019/22204

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın yaralama eylemi sonucunda müştekinin yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca hükmolunan cezasının, TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılarak belirlenmesinden sonra, TCK'nin 87/1-son maddesi hakkında ek savunma hakkı verilmek suretiyle, sonuç cezasının 5 yıl olarak belirlenmesi gerekirken, anılan ceza maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nin 29. maddesi uyarınca uygulanacak haksız tahrik indiriminin, TCK'nin 61. maddesine göre temel cezanın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddelerine göre belirlenmesinden sonra yapılması gerektiği halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3) Sanık hakkında, TCK'nin 86/1. ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen hapis cezası, mağdurun hayati tehlike geçirir nitelikte yaralanması nedeniyle bir kat arttırılırken, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,