Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15499 K.2020/895

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların önceden birbirlerini tanıdıkları, olay günü aynı kahvehane ortamında bulundukları, uyuşturucu madde almış bulunan sanığın aralarında herhangi bir tartışma, hatta konuşma geçmeden katılanı sırt bölgesinden iki, karın bölgesinden ise bir kez bıçakladığı, araya girenlerin müdahalesi üzerine eylemin son bulduğu olayda, her ne kadar engel hal olsa da sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmadığı, olay günü aralarında herhangi bir tartışma yaşanmadığı, sanığın almış olduğu uyuşturucunun etkisi ile eylemini işlediği, katılandaki 3 adet yaranın yaşamsal tehlikeye neden olmadığı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın, katılanı birden fazla bıçak darbesi ile kasten yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi nazara alınarak, TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştrır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.