Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15571 K.2019/22537

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen "dolandırıcılık" suçu olduğu ve bu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de.

Mahkemesince 09.12.2016 tarih, 2010/254 Esas ve 2011/124 Karar sayılı ek karar ile infazın durdurulmasına ve 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254/1. maddesi uyarınca dosyanın uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için Çorum Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesine karar verildiği ancak uzlaşmanın sağlanamaması nedeniyle 31.03.2017 tarih, 2010/254 Esas ve 2011/124 Karar sayılı ek karar ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen cezaların aynen infazına karar verildiği ve ek kararın itiraz edilmeden 13.04.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

anılan ilama istinaden hükmün açıklanmasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.