Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15859 K.2019/22051

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereği tekerrüre esas alınan ilamlardan en ağırının kararda belirtilmesi gerekirken birden fazla ilamın tekerrüre esas alındığı ve güncel adli sicil kaydının incelenmesinde, sanığın sabıka kaydında bulunan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2012, 2011/203 Esas ve 2012/332 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.500,00 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle;

ve yine Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarih, 2012/894 Esas ve 2013/307 Karar sayılı mahkumiyet kararının suç tarihinden sonra 31.01.2014 tarihinde kesinleşmesi; ve yine Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2014 tarih, 2010/383 Esas ve 2014/240 Karar sayılı mahkumiyet kararının suç tarihinden sonra 10.05.2014 tarihinde kesinleşmesi; ve yine Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2009 tarih, 2008/321 Esas ve 2009/203 Karar sayılı mahkumiyet kararının suç tarihinden sonra 24.09.2014 tarihinde kesinleşmesi,

nedeniyle söz konusu ilamların tekerüre esas alınamayacağı ve sanığın tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığının gözetilmemesi,